جنوب‌غربى پيش گرفتيم و مدت نه روز در همين راه رانديم تا به قسمت جنوبى جزيرهء سن‌لوران رسيديم . روز 24 مارس ، ناخدا براى اجتناب از طوفانهائى كه معمول اين ناحيه است هرچه بيشتر در دريا پيش رفت و با تمايل به جنوب و جنوب‌شرقى خود را به هشت فرسنگى دماغهء اسرومان « 365 » رسانيد . در اين ناحيه هوا چنان خنك بود كه در اواخر مارس احساس سرما مىكرديم . از روز اول آوريل باز هم ناخدا در ارتفاع زياد به حركت ادامه داد و گفت بهيچ‌وجه نمىخواهد از مسير دماغهء لاگونا « 366 » واقع در سرزمين ناتال « 367 » بگذرد . معتقد بود كه گذشتن از جلو دماغهء لاس آگياس « 368 » و اميد نيك بدون نزديك شدن به خشكى راهى مطمئن‌تر است . زيرا به عقيدهء او در مسير نخست بيم برخورد با دشمن مىرفت اگرچه ، راهنمايان و راه‌شناسان با اتخاذ اين روش موافق نبودند زيرا كشتى بسيار از ساحل دور مىشد و حال آنكه در اين مسير همواره بايد نزديك به ساحل حركت كرد . با اينكه مسير انتخابى ناخدا غالبا طوفانى بود و چه بسا كشتى را از مسير عادى سفر بدر مىبرد ، وى با پيش گرفتن راه مورد علاقهء خويش وقت زيادى را تلف كرد . تصور مىكرد كه با بالا رفتن ارتفاع بسوى مغرب خواهيم رفت و از اين جهت هرروز در تعقيب همان راه لجاجت بيشتر بخرج مىداد . حركت وى ادامه داشت تا آنكه به ارتفاع سى و شش درجه و بيست دقيقه رسيد . در اين ارتفاع بارانى شديد باريدن گرفت و هوا بسيار سرد شد . در اين حالت بود كه ديگر ملاحان اعلام كردند بسبب تنزل عقربك قطب‌نما و احتمالات ديگر ممكن نيست كه از اين مسير به نصف النهار ساحل ناتال برسيم و اين موضوعى بود كه بوسيلهء مطالعات كريستف برونوى « 369 » يسوعى ، رياضىدان بزرگ ميلانى در خسوف بزرگى كه همان روزها رخ داده بود ، تأئيد مىشد . اما ناخداى ما كه گذشته از لجاجت طبيعى پرتغاليها ، با همهء جوانى خود را بسيار دانشمند و صاحب تجربه

--> ( 365 ) Sroman ( 366 ) Laguna ( 367 ) Natal ( 368 ) Las Aguias ( 369 ) Christophe Bruno